03 April 2007

 روياهايي كه تراژيك نوشته مي شوند




راهروي زندگي بي پايانست برايمان . از آن هايي كه دراز است و باريك و در انتهاي احساست از آن نقطه ي نوراني روبرو كه به طرفش مي روي مي ترسي .
در اين رفتن و رسيدن ،اين نقطه ي نوراني برايت معناهاي متفاوتي ميابد و معناهايش آن قدر پارادوكس وار تعريف مي شود كه گاهي خودمان از خودمان تعجب مي كنيم .
اين كه چند نوع فهم از آن نقطه ي آخر ممكن است به وجود بيايد بحث من نيست . من فقط به خود راه فكر مي كنم و به كسي كه اين راه را طي مي كند . در اوج اميد نا اميد مي شود و در اوج خستگي شور رفتن رهايش نمي كند .
من از روياسازي هاي نا تمام حرف مي زنم و از زندگي كردن در روياهايي كه زندگي نيست . از روياهايي كه از پيش كپك زده مي شوندو از آن هايي كه خودمان آخرش را تراژدي تمام مي كنيم .
تراژدي ساختنمان در ذهن يك پيشگيري از شكستنست ؟ اگر اميدي نباشد كسي نمي شكند .
چرا مي خواهيم آخرش را خراب ببينيم ؟
خراب كردن آخر حتي بدون ساختن پايه ي اول انجام مي گيرد . نمي سازيم ،‌چون خراب خواهد شد . نمي رويم چون بايد برگرديم . نمي خنديم ، نمي گوييم ، نمي رقصيم ...
روياهايمان را تراژدي مي سازيم يا از تراژديهايمان رويا مي سازيم ؟
عشق هاي بي وصال ، خنده هايي بر درد ، تنهايي هايي اجباري ، فراغ هايي زجر آور . همه و همه اش از قبل درونمان ساخته مي شود . در درونمان رنج كشيدن را بيس مي كنيم . خودمان عليرغم تلاش براي خوشبختي يك گوشه اي مي نويسيم كه ممكن است رسيدني نباشد و به آن امكان بيشتر فكر مي كنيم تا به آن همه تلاش و بودن .راهروي زندگي بي پايان نيست ، يك روزي مي رسي آخرش ، يك روزي بر مي گردي عقب و يادت مي آيد كه چه ها كرده اي كه به آن چه مي خواهي برسي ، يادت مي آيد ننشسته اي از ترس شكست . خودت را مي بيني كه استوار قدم بر مي داري ،خودت را مي بيني كه هيچ وقت زجرهايي كه كشيده اي نتوانسته به تو بقبولاند سرنوشتت دست خودت نيست ، خودت را مي بيني كه هميشه آن ته هاي قلبت اميد داشته اي و مي بيني كه چه متين راههاي ناهموار را پيموده اي. و اينهاست كه تو را وامي دارد لبخند بزني و با خودت بگويي "خوب بود " .يادت باشد حتي يك لحظه هم از ترس شكستن ،امكان شكست را پيشاپيش كناره هاي دفترت ننويسي . تو اگر بخواهي پيروز مي شوي و اين يك حقيقت است و من به خودم ،به تو ،به حرفهايم و به اين راهرو ايمان دارم و به قدمهاي تو بيشتر از هر چيزي و به قدمهاي مصممت كه پيروزي را زودتر از آمدنش مي آورند. روياهايي را كه تراژيك شده اند رها مي كنم و از نو مي سازمشان . هيچ رويايي نبايد پيشاپيش خراب باشد . شيفت و ديليت را براي نا اميدي ها بگير و روياهايات را باور كن .زندگي از قبل در ذهن هر كداممان ساخته مي شود ما بازيگر فيلم نامه هاي نوشته شده مان هستيم .

+

پ.ن :توي جُنگهاي نوروزي يكي بود به نام ر ِنگ نوروزي ، از طرحش خوشم مي آمد . با اينكه كمي خزئبل قاطي داشت . از ر ِنگ و رقص و رنگ و طرحش لذت مي برديم . كانال چهاري بود گويا . و اين نامجو كه دستش مريزاد
پ.ن : توي بد مخمصه اي افتادم ، ثانيه به ثانيه بيشتر گير مي كنم ولي خب آرامشم هنوز از كف نرفته .

Labels:




Today's Pic





About me

I am not what I post, My posts are not me. I am Someone wondering around, writing whatever worth remembering.




Lables

[ کوتاه نوشت ]

[ شعر نوشت ]

[ فکر نوشت ]

[ دیگر نوشت ]

[ روز نوشت ]

[ نوروز نوشت ]

[ از آدم‌ها ]

[ ویکند نوشت ]

[ داستان نوشت ]

[ ابوی ]

[ انحناهای عاشقانه ]

[ خاطرات بدون مرز ]

[ فیلم نوشت ]



Archive

December 2004
April 2006
August 2006
October 2006
November 2006
December 2006
January 2007
February 2007
March 2007
April 2007
May 2007
June 2007
July 2007
August 2007
September 2007
October 2007
November 2007
December 2007
January 2008
February 2008
March 2008
April 2008
May 2008
June 2008
July 2008
August 2008
September 2008
October 2008
November 2008
December 2008
January 2009
February 2009
March 2009
April 2009
May 2009
June 2009
July 2009
August 2009
September 2009
October 2009
November 2009
December 2009
January 2010
March 2010
April 2010
May 2010
June 2010
July 2010
August 2010
September 2010
October 2010
November 2010
December 2010
January 2011
February 2011
March 2011
April 2011
May 2011
June 2011
July 2011
August 2011
September 2011
October 2011
November 2011
December 2011
January 2012
February 2012
March 2012
April 2012
May 2012
June 2012
July 2012
August 2012
October 2012
November 2012
January 2013
April 2013
June 2013
July 2013
August 2013
September 2013
October 2013
November 2013
January 2014
February 2014
March 2014
September 2014
December 2014
October 2016


Masoudeh@gmail.com